در کتاب Through The Looking Glass كه ادامه ماجراهای آليس در سرزمین عجایب است لویس کرول از شوالیه ای می نویسد که با مسئله عبور از روی یک مانع مواجه است:

شواليه: خب من داشتم يك روش جديد برای عبور از روی دروازه اختراع می‌كردم. دوست داری برايت تعريف كنم؟

 

آليس: البته. خيلی زياد.

 

شواليه: بگذار برايت بگويم كه چگونه به فكرم رسيد. با خودم گفتم مشكل فقط به خاطر پاها است چرا كه سر خودش به اندازه كافی بالا هست. حالا اوّل سرم را می‌گذارم روی دروازه. آن وقت سرم به اندازه كافی بالا است. بعد می ايستم روی سرم و آن وقت پاهايم به اندازه كافی بالا است، متوجّه هستی؟ بعد هم رد می‌شوم. فهميدی؟

فهمیدید؟!

 

به نظر احمقانه می آید ولی جالب اینجا است که اگر دقت کنید ما انسان ها خیلی وقت ها از این استدلال های احمقانه می کنیم! به خصوص در زمینه مسائل کلان اقتصادی / اجتماعی!

 

اسمش را بگذارید کنایه به روش های حل مسئله نادرست، يا آموزش اهميت تفكر سيستمی یا هر چیز دیگری که دوست دارید. این یک گوشه از متن های زیبای لویس کرول است که من هنوز ترجمه کاملی از آنها به زبان فارسی ندیده ام (و واقعاْ هم ترجمه شان سخت و در بعضی موارد غیر ممکن است). یادداشتی کوتاه درباره نوشته های لویس کرول شامل چند قطعه ترجمه در «اینجا» نوشته ام.

 نکته: این وبلاگ به اینجا منتقل شده است.

نکته: این وبلاگ به اینجا منتقل شده است.

دیشب تمامی دانشجویان کارشناسی ارشد ورودی های قبل و ورودی جدید رشته کارآفرینی دانشگاه تهران به علاوه  دانشجویان کارشناسی ورودی جدید رشته مدیریت کسب و کارهای کوچک به یک مراسم افطاری دوستانه در محل جدید دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران دعوت بودند. برای اولین بار بود که این ساختمان جدید را از نزدیک می دیدم. در یک کلام داخل آن خیلی شیک بود و حسابی داشتند به آن می رسیدند. تا آخر این هفته کلاس های آن برای برگزاری کلاس آماده خواهد شد. علاقه مندان می توانند از آن در آدرس خیابان کارگر شمالی (امیرآباد) ابتدای خیابان فرشی مقدم (شانزدهم) بازدید کنند. پس از ورود در سالن اصلی با سه نخل زیبا مواجه خواهید شد و یک راه پله دوست داشتنی به سبک قصرها. داخل کلاس ها در حال تجهیز با میز و صندلی ها امکانات دیگر از نوع باکیفیت ترین ها است و سایت و کتابخانه نیز در حال تجهیز با بهترین کتاب ها و کامپیوترها هستند.

در مراسم افطاری دیشب سه جنبه از شخصیت های دانشکده کارآفرینی نمایان بود:

1. ارتباط قوی با وزارت کار
2. ارتباط قوی با شهرداری تهران
3. ارتباطات بین المللی خوب

نمایندگان وزارت کار و شهرداری هر دو در مراسم حضور داشتند و به طور مختصر برای دانشجویان صحبت کردند. آنها نقش مهم دانشکده کارآفرینی را در سیاست های توسعه کشور یادآور شدند و گوشه ای از همکاری های ممکن به دانشکده و این نهادها را توضیح دادند.

نمایندگان سازمان بین المللی دانشجویی آیسک (AIESEC) که همین تازگی ها به ایران راه پیدا کرده است نیز در جلسه حضور داشتند و توضیحات مختصری درباره سازمان خود به دانشجویان ارائه دادند. این توضیحات ابتدا به زبان انگلیسی ارائه شد ولی بنا به تقاضای بعضی از بچه های ورودی جدید توضیحاتی به فارسی نیز ارائه شد (بچه ها زبانتان را قوی کنید!!). AIESEC یک فضای جالب برای فعالیت دانشجویان پر انرژی و پر نشاط فراهم می کند و برای آنها فرصت شرکت در کنفرانس های بین المللی و برنامه های کار و زندگی در خارج از کشور را فراهم می کند. درباره AIESEC و اولین جلسه رسمی معارفه آنها در ایران در وبلاگ انگلیسی ام مطلب مفصلی نوشته ام. دانشکده کارآفرینی از ابتدای ورود AIESEC به ایران از این انجمن حمایت کرده و روابط خوبی را با آنها برقرار نموده است.

به مناسبت تمام آغازهایی که این روزها می بینم، آغاز سال تحصیلی جدید، راه اندازی دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران، ورود AIESEC به ایران، و همچنین ورود دانشجویان جدید لیسانس و فوق لیسانی رشته کارآفرینی متن زیبایی را از یک صحنه از یک سریال تلوزیونی را در وبلاگ انگلیسی ام خدمت تمامی دوستان و خوانندگان تقدیم کردم. برای دوستانی که در خواندن این متن انگلیسی مشکل دارند (بچه ها زبانتان را قوی کنید!!!!) در اینجا نیر ترجمه این متن را که متن سخنرانی مراسم ورود دانشجویان جدید و آغاز سال تحصیلی در دانشگاه است را به همه دوستان و خوانندگان این وبلاگ تقدیم می کنم. ترجمه این متن را به خصوص به دوستان جدیدم در رشته مدیریت کسب و کارهای کوچک تقدیم می کنم:

---

شبتان به خیر. امشب می خواهم ورود شما را خوشامد بگویم... ورود به یک رنسانس. یک تجدید حیات.

برای یعضی از شما این شب زمان بازگشت شما به زندگی دانشگاهی است و برای برخی دیگر از شما یک آغاز جدید است. بنابراین در طلوع این سفر بزرگی که امروز آغاز می کنید می خواهم فکری را تقدیمان کنم تا با خود ببرید.

خوب گوش بدهید: اینجا شکست خواهید خورد. دانشگاه نقطه اوج دوره دبیرستان شما نیست. بلکه آغاز زندگی بزرگسالی شما است. اما یک آغاز آرام و شیرین که هیچ  شباهتی به محدودیت ها و مسئولیت های که در آینده زندگی به تدریج با آنها مواجه خواهید شد ندارد. پس اینجا شکست بخورید... این فرصت شما است.

کارهایی انجام دهید که می دانید نمی توانید انجام دهید، یا فکر می کنید نمی توانید انجام بدهید ولی در عمیق ترین و پنهان ترین جای قلبتان امید دارید که بتوانید.

به کارها وارد نباشید. خجالت زده شوید. ضعیف باشید. دل را بزنید به دریا، یا به اقیانوس!

هر چه محکم تر زمین بخورید، بلندتر بر می خیزید. هر چه با صدای بلندتر شکست بخورید، واضحتر صدای زنگ موفقیت آینده تان را خواهید شنید. شکست یک هدیه است. از آن استقبال کنید. آدم هایی هستند که  هر روز با این فکر زندگی می کنند که چطور این آدمی شدند که الان هستند، چطور فرصت های خاصی را از دست دادند و چرا راه کمتر طی شده را انتخاب نکردند. آن آدم ها شما نیستید.

شما از نزدیک شاهد تحول خودتان هستید. و در تحول خودتان شاید حتی جهان را هم متحول کنید. این را باور کنید و به استقبال این انسان جدیدی که دارید می شوید بروید. این لحظه شما است. الان. نه ده دقیقه دیگر و نه فردا، واقعاْ الان. این را بدانید و با پوست و گوشتتان لمس کنید و هر روز که از خواب بیدار می شوید به یادش بیاورید. و بعد ادامه دهید.

نکته: این وبلاگ به اینجا منتقل شده است.